012345678

Wystawa duetu OBA (Ryszard Grzyb & Marcin Osiowski) „Biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek”

Strona główna » Wydarzenia Dodano: 2019-10-01

Wystawa duetu OBA (Ryszard Grzyb & Marcin Osiowski) „Biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek”

 

 

HOS gallery, ul. Dzielna 5 (lok. 5B), 00-162 Warszawa

wernisaż: 10.10.2019 r., godz. 19:00

wystawa: 10.10 – 23.11.2019 r.

 

Tytuł wystawy jest jednym z pierwszych zdań powieści Bohumila Hrabala „Zbyt głośna samotność”. W roku wydania książki (1976) czeski pisarz był rówieśnikiem Grzyba i Osiowskiego. Podobieństwa między poszczególnymi artystami przejawiają się w charakterystycznym poczuciu humoru, wrażliwości łączącej dowcip z melancholią i doświadczeniu tworzenia w cieniu komunistycznego systemu. Skojarzenia autora wzmiankowanej powieści z Grzybem i Osiowskim ujawniają się również w zamiłowaniu do książek, nieodkrytych światów wykreowanych przez literaturę oraz filozofię. Słowo pisane w twórczości każdego z malarzy odgrywa niebagatelną rolę: inspiruje do malowania, pobudza wyobraźnię, skłania do filozoficznej refleksji, uważniejszej obserwacji użycia języka w życiu codziennym. Najnowsze prace duetu z 2019 oraz ich indywidualne dokonania pokazane na wystawie stanowią odbicie tych zainteresowań, dlatego często pojawiają się na nich bezpośrednie odniesienia do mitologii, twórczości i biografii takich postaci jak Georg Trakl, Ludwig Wittgenstein czy Platon.

 

Grzyb pisze poezję od czasów licealnych i uważa ją za sposób wyrazu równoważny malarstwu. Artysta w pierwszej dekadzie XXI wieku malował obrazy, które sam roboczo ochrzcił terminem „pisane”, bowiem bazują one na łączeniu formy malarskiej z tekstami, które zostały zaczerpnięte z różnorodnych źródeł. Z kolei Osiowski od czasów studenckich swoje myśli dotyczące kultury, sztuki, relacji społecznych i własnych doświadczeń zapisuje w formie luźnych notatek, które w zeszłym roku stały się podstawą artystycznej akcji „Dojenie van Gogha”. Obrazy, zarówno indywidualne, jak i tworzone w ramach projektu OBA, są inspirowane przeczytanymi lekturami i wykorzystują słowo pisane jako element kompozycyjny. Słowa pojawiają się w różnych konfiguracjach, krzyżują się i przecinają, zmienia się charakter czcionki oraz wielkość liter. Nie tylko przekaz warstwy językowej odmalowanych słów, ale sam ich typograficzny charakter, jest równoważnym nośnikiem treści i emocji. Tworzywem tych obrazów, zarówno w ich ostatecznym kształcie formalnym, jak i sensie, jest w równej mierze słowo i farba. Słowa pojawiające się na powierzchni płócien uciekają od dosłowności, wzbogacone o kolor, fakturę, uwikłane są w nowe konteksty i treści.

 

Relacja między graficzną formą znaków a układami znaczeń czasami staje się widoczna dzięki tytułom, często będącymi cytatami zaczerpniętymi z innych dzieł literackich, tekstów piosenek, a które pełnią niebagatelną funkcję łącznika między artystami a publicznością. Tytuły są elementami struktury obrazu, pomimo że ukrytymi na odwrocie płótna, pomagają ujawnić nowe znaczenia warstwy wizualnej. Są katalizatorami wieloznaczności, skojarzeń i nieograniczonych peregrynacji wyobraźni. Zarówno książka Hrabala, jak i zaprezentowane na wystawie obrazy, łączą żart z powagą, realizm  z magicznością i surrealizmem. O książce Hrabala mawia się, że jest to poezja pisana prozą, w przypadku Grzyba i Osiowskiego jest to poezja pisana obrazem.

 

 

 

 

O projekcie OBA:

OBA to nazwa wspólnych działań malarskich Ryszarda Grzyba i Marcina Osiowskiego. Sami artyści efekt tej współpracy traktują nie tylko jako przedłużenie indywidualnych poszukiwań, ale przede wszystkim jako autonomiczną wartość, która krystalizuje się w trakcie rozmów

 i wspólnych malarskich sesji cechujących się mniejszą lub większą regularnością od 2002. Tym, co skłoniło ich do wspólnego malowania, co połączyło jako ludzi i malarzy, to poczucie humoru i wyczulenie na absurdy codzienności. Malarze podjęli współpracę bez żadnych założeń, celów i programów. Inspiracje znajdowali we własnych notatkach, przeczytanych książkach, zdjęciach z podróży, obserwacji wydarzeń rozgrywających się w najbliższym otoczeniu. Koncepcja płótna ustalana jest wspólnie, dotyczy głównie kwestii formalnych i powstaje w trakcie przekładania słów na język wizualny. Ich malarska współpraca ma charakter „jam session” i jest pochodną wzajemnej sympatii i pewnego podobieństwa charakterów, więzi intelektualnej i poglądów na twórczość.

 

strona www: https://www.oba.com.pl/