012345678

"Pustka i światło. Rzecz o kolorze" - wystawa w Olsztyńskiej Galerii Sztuki

Strona główna » Wydarzenia Dodano: 2019-07-22

wernisaż: 2 sierpnia | godzina 18:00
czas trwania wystawy: 2.08.2019 - 3.10.2019 | sala główna
organizator: BWA Galeria Sztuki w Olsztynie
  Al. Marsz. J. Piłsudskiego 38
  www.bwa.olsztyn.pl
współpraca: Fundacja Stefana Gierowskiego
  www.fundacjagierowskiego.pl

 

BWA w Olsztynie zaprezentuje dzieła malarskie Stefana Gierowskiego, artysty określanego mianem klasyka polskiej nowoczesności, które stanowią wyraz kilkudziesięciu lat pracy twórczej.
 

Problem światła i przestrzeni stał się źródłem moich malarskich dociekań w 1957 roku i różne przez lata budził emocje. Jest to jeden z wątków mojego świata odkrywający dla mnie pasjonujące niespodzianki. Ta wystawa jest podsumowaniem już zamkniętej listy wydarzeń malarskich a pokazane obrazy należą do kolekcji, którą opiekuje się Fundacja SG. Wystawa jest podzielona na trzy segmenty - każdy w zasadzie odnosi się do grupy zbliżonych problemów niezależnie od czasu ich powstania. Krótko mówiąc - pierwszy dział odnosi się do koloru; do gamy ośmiu kolorów, drugi do świetlistości barwy, trzeci do czerni i bieli. Forma jest ograniczona do podstawowych elementów podziału i formatu płótna. Jeżeli kogoś to zainteresuje (i ma wyobraźnię), to może odczytać w obrazach istotną resztę. 

 

 

STEFAN GIEROWSKI urodził sie w 1925 roku. W latach 1945-1948 pobierał nauki w  Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni profesorów Władysława Jarockiego, Zbigniewa Pronaszki i Karola Frycza. Równocześnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Warszawy. W latach 1957-1960 współpracował z Marianem Boguszem, prowadząc galerię Krzywe Koło w Warszawie.
W latach 1957-1986 pełnił szereg najistotniejszych funkcji w Związku Polskich Artystów Plastyków w Warszawie. W latach 1961-1997  był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych
w Warszawie na Wydziale Malarstwa. W latach 1975-1981 sprawował funkcję dziekana Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1981 był członkiem Komitetu Organizacyjnego Kongresu Kultury Polskiej, a w latach 1982-1988 członkiem Rady Głównej i Szkolnictwa Wyższego oraz Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego. W 1981 został wybrany przez senat warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na rektora - elekta. W roku 1986 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

 

 

Ważniejsze nagrody i wyróżnienia: Ogólnopolska Wystawa Młodej Plastyki, Arsenał, Warszawa 1955 (nagroda w dziedzinie malarstwa); II Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Warszawa 1957 nagroda; V Biennale Internazionale d’Arte Contemporanea della Repubblica di San Marino, 1965 (złoty medal); First Triennale India 1968, New Delhi (wyróżnienie). Jest laureatem szeregu nagród i odznaczeń państwowych.